14 maart 2017

Politieke beïnvloeding in formatietijd

Terwijl de verkiezingscampagnes in volle gang zijn, wordt er door topambtenaren op de ministeries al maanden nagedacht over de beleidskeuzes van het nieuwe kabinet. Wat leveren nieuwe beleidsplannen op, wat kosten ze, wat is het maatschappelijk rendement? Daarnaast beraden de huidige bewindslieden die door willen, maar ook hooggeplaatste kandidaten op de verkiezingslijsten en van buiten, zich op hun toekomst: zou ik straks kans maken op een post in het kabinet? Wat zou ik dan willen? Of liever een mooie portefeuille in de fractie? Juist omdat er nog veel open ligt, is dit dé tijd om te werken aan contacten en om ideeën over het voetlicht te brengen. Hill+Knowlton Strategies kan daar uitstekend bij helpen. 
Politieke beïnvloeding in formatietijd
Natuurlijk, je kunt altijd een brief aan de formateur sturen. Een mooi media-offensief eromheen en je staat een paar uur, of misschien een dag, in het middelpunt. Dat kan geen kwaad. Maar het verschil maak je er niet mee als lobbyorganisatie, om de simpele reden dat je één uit duizenden bent. Als jouw brief al gelezen wordt, is de kans niet erg groot dat er iets mee gedaan wordt. En die halve dag waarmee je misschien het nieuws domineert, is weliswaar mooi meegenomen, maar hooguit een bescheiden onderdeel van een bredere beïnvloedingsstrategie, wil je echt impact hebben.
Contacten aanhalen en voeden
Het belangrijkste onderdeel van die strategie is om in contact te staan met de mensen die straks op sleutelposities komen. Aan de kant van de ministeries is dat overzichtelijk: daar zijn de ambtenaren die hun scenario’s klaar hebben liggen, grosso modo dezelfde mensen als na de verkiezingen. Aan politieke zijde ligt het complexer, omdat nog niet zeker is welk kabinet er gevormd zal worden en wie daarin welke post zal bekleden. Ook is onbekend wie welke portefeuille zal krijgen in de Kamer.
Toch is het wel degelijk mogelijk om sleutelpersonen en hun dossiers te identificeren. Op basis van de meest voor de hand liggende kabinetsmogelijkheden (zie hoofdartikel) en vervolgens door in kaart te brengen wie daar hoge ogen gooien. Dat begint met het ‘wegstrepen’ van kandidaten. Denk daarbij aan bewindslieden die hebben aangegeven niet beschikbaar te zijn voor een volgende termijn, zoals Henk Kamp en Melanie Schultz van Haegen. Maar ook aan de ministers en staatssecretarissen die tijdens hun zittingsperiode geen opvallende prestaties hebben geleverd en/of geplaagd werden door schandalen. Hun tegenhangers zijn de new kids on the block: veelbelovend, ambitieus, nog niet getekend door tegenslag en teleurstellingen: mensen als Klaas Dijkhoff en Martijn van Dam, en buiten de huidige coalitiekandidaten als Kajsa Ollongren, Hugo de Jonge of Lilian Marijnissen. En dan zijn er natuurlijk nog natuurlijk de ervaren krachten met een uitstekend track record, zoals Edith Schippers en Jeroen Dijsselbloem.
Een ander belangrijk en niet te onderschatten punt gaat om de persoonlijk medewerkers in de Kamer en op de ministeries. Zij vormen niet zelden het collectief geheugen van de fracties en veranderen minder vaak dan Kamerleden van portefeuille. Zorg dus voor goede contacten met hen, blijf ze voeden met ideeën en scherp bij hen het zicht aan op de verhoudingen binnen de fractie en/of regering. Behalve dat ze van belang zijn voor de fracties, gebeurt het ook vaak dat ze bij regeringsdeelname met hun Kamerlid meeverhuizen naar een Ministerie.
Kortom: de tijd rond de verkiezingen biedt volop kansen. Aan de ambtelijke kant is dat overzichtelijk bij wie u moet zijn. Aan de kant van kabinet en Kamer is nog veel beweging mogelijk, maar de contouren van een coalitie, de belangrijkste steunpilaren daarvan en de indeling van de fracties, zijn al wel zichtbaar. Daarom is het in deze fase bovenal van belang om de contacten met cruciale beleidsmedewerkers, Kamerleden en kanshebbers voor kabinetsposten te onderhouden en te voeden. 

Voor meer informatie :