14 januari 2011

Nooit meer naar Albert Heijn....

Tijdens mijn studietijd was ik de enige redacteur van bedrijfskundetijdschrift Interface (Erasmus Universiteit) die ook professioneel al jaren als journalist actief was. Mijn belangrijkste drijfveren om ook pro deo te schrijven waren uiteraard met studiegenoten optrekken en een lezenswaardig blad maken, maar zeker ook de mogelijkheid om min of meer ‘grote namen’ te interviewen. Bijzonder om te zien hoe enkele van die namen ook bijna 20 jaar later nog resoneren, en een enkeling kom ik vakmatig ook weer tegen.
Nooit meer naar Albert Heijn....
Pieter Lakeman was toen al ‘luis in de pels’ met zijn SOBI, Maurice de Hond begon net met onderzoek, Alexander Rinnooy Kan was briljant rector magnificus, Emile Ratelband begon net zijn naam op te bouwen (en dankzij ons contact mochten Erasmus studenten voor een vriendenprijs over hete kolen lopen), de Prins van Lignac (aka Abraham van Leeuwen) genoot van zijn vermogen en had een mooi en kleurrijk verhaal. Maar de echte klapper was het interview met Albert Heijn, godfather van de retail in Nederland. Toen ik vertelde dat ik naar Albert Heijn ging, kreeg ik spontaan het verzoek om wat brood en spaghetti mee te nemen van medestudenten… Nee ik ga niet naar de winkel, naar Albert zelf! Man is merk, merk is man.


In het troosteloze VNO hoofdkantoor in Den Haag (hij was daar toen bestuurder) sprak ik een uur lang met Albert Heijn. Een indrukwekkend man, slim, ad rem, relativerend, Hollander en wereldburger, die ook sprak over het dramatische verlies van zijn broer en belangrijkste zakenpartner Gerrit-Jan enkele jaren eerder. Genereus met zijn tijd, belangstellend naar het perspectief van de student en ook ervaringen uit zijn eigen studietijd (Nyenrode) delend. Gisteravond overleed Albert Heijn in zijn kasteel in Engeland. Het Nederlands bedrijfsleven verliest een voorbeeld en icoon. En ik kan nooit meer naar Albert Heijn gaan… 


Tanno Massar, Strategy Director
Hill+Knowlton Strategies Nederland